Rijmpjes & gedichten

HET BIJTJE EN DE WINTER

Wie denkt niet in den wintertijd,
Met weemoed aan de heerlijkheid
Der schoone zomermaanden.
Toen zonneschijn en bloemengeur
Door vensters en door open deur
Zich vrijen toegang baanden!

Wat restte hiervan aan den mensch?
Niets dan herinring en de wensch
Van spoedig wederkeeren!
Maar t bijtje, dat hield beiden vast;
Ze borg ze veilig in haar kast;
Zij kan ze niet ontbeeren!

Van t zonnelicht de gouden kleur,
Der bloemen liefelijkste geur
Vereent zij in den honing!
De bij geeft van haar overvloed
En brengt daardoor dit kostlijk goed
Als gave in onz woning.

Maart 1915 - Maandschrift voor Bijenteelt

++++++++++++++++++

DE BIJEN


De donk're bijen brommen om de korven
waar bij de schuur de oude linde staat,-
ik denk aan de arbeid in de korf geborgen,
het langzaam groeien van de honingraat.

En wr op deze plek - als zoveel dagen -
bestormt mij plotseling een overvloed
van beelden, zo in lichtglans toegedragen,
dat overstelpt ik de ogen sluiten moet.

Uren - terwijl de zoekende gedachten
zich allengs tot verbinding schikken gaan, -
de dag verstrijkt, het zwermen der bevrachte
gonzende dieren houdt gestadig aan.

Tot de avond invalt en ik neergebogen
mij dankend op de rijke dag bezin;
doordringend komt een zoemen langs gevlogen,
een late bij keert nog ter korve in.

(Ida Gerhardt (1905-1997)

++++++++++++++++++

ZO WELKOM ALS DE BIE

Zoo welkom als de bie, 
die,
aan 't ronken, wijl de last 
wast,
terug met heuren buit
uit
 de velden rijk beblomd 
               komt,
zoo welkom zijt ge mij, 
gij,
wanneer ge mij verzet 
met
hetgeen uw zwervend vlerk-
                werk,
al vliegen achter 't land, 
               vand: 
mijn hoppelend herte klopt
               op 't 
aanhoren en 't verstaan,
aan
het ruischen van zijn stem,
hem
wiens vlerken ik vaneen
                schen
en zenden op de locht 
               mocht.    

G. Gezelle(1830-1899)

++++++++++++++++++

HEETE POOTJES

Een schalkaard had een bie gevan
en hield ze bij heur vleren:
"Komt hier! - hij zag een jongske staan! -
komt hier mijn knappe kerel!
Hier heb ik zulk een schoon fatsoen
van beestje, ik wil 't u geven:
past op maar van 't niet dood te doen,
en laat het beestje leven.
Kom aan; jen hand; doet toe, 't vliegt weg;
doet toe want 't gaat ontsnappen!"
't Kind hield zijn handje toe: "Nie' waar,
hoe schoon dat is, hoe lieflijk!"
Ha! 't kindje wierd te laat gewaar
hoe schoon en hoe bedrieglijk.
Het liet het beestje los, en 't loeg
de traantjes uit zijn oogskes,
en zei 't: "Het beestje is schoon genoeg,
maar 't heeft zulke heete pootjes. 
 
Guido Gezelle -1860 

gevan: gevangen
vleren: vleugels (vergelijk: vlerken en veren)
jen: je
loeg: lachte
 

++++++++++++++++++

Ach mijn bietje, gij zingt zo schoone,
en uw oogskens, het blinkt zo blij;
ach mijn bietje, gij lonkt zo schoone,
en uw oogskens, 't staat recht op mij;
ach mijn liefke, gij danst zo schoone,
krinkelende, winkelende, wentelend, op !
Ziede er een knaapken en 't keek naar de schoone
krinkelende, wentelingen van ... zijn top !

++++++++++++++++++

LENTEGROEN

Gij vlerkendragend volk,
gij allerhand gezwinde
doorvliegers van de lucht,
de lieve lente lacht
zoo zacht;
en gij, gij vliegt haar in
't gemoet, bij lork en linde,
in 't nieuwgeboren gers,
in 't onkruid en in 't riet :
ik niet !
Gij bietjes ongeteld,
gij tienmaalhonderdduizend
in 't rood, in 't geel, in 't blau
gepinte pepels, haait
en draait
en drentelt, op en ner,
eer 't zonnelicht, verhuizend
van hier, u, 't lieve groen,
en mij, de moede nacht
ontkracht !

++++++++++++++++++

MEIZANG

Herhaalt mij nu werom dat schoone lied,
'n laat geen lieve leise ervan verloren,
want op en af uw' lippen loopt er iet,
dat in of om den biekorve is geboren !
't is honing dat gij zingt, en al te zoet,
om nog eenmaal mij niet te zijn geschonken;
mij lust hoe meer ik drinke, en drinken moet
ik meer, hoe meer ik drinke en heb gedronken.

++++++++++++++++++

't Were is helder lauw en zoet
zoo 't niet elken dag en doet.
Laat mij in de groene weiden,
bij der hand, u henenleiden,
'k zal u blomkes nu en dan
toogen en gij zult daarvan
laten dit en dat mij klappen
nopens blomkes eigenschappen.
't Blomke dat ik liefst van al
zie en altijd blijven zal
geren zien zoo lange er bloeien,
ziet het daar benen u groeien,
reis en reis met de eerde, daar
strekt zij zedig loofgebar,
en men zitet zijn groen verterre
maar van bij en nooit van verre
wilt gij weten hoe ze nommen ?
't zijn , met oorlof, pisseblommen

++++++++++++++++++

O Zoete honing, zeem en zog der blommen,
wie zalder ooit genoeg, te vele u rommen ?
Wie, neerstig bietje, wie zal ooit genoeg
uw werk vereeren ? Geen, 't zij late of vroeg.
 
O Maagdelijke gebouw, daar menschenvamen,
hoe kundig en hoe koen, nooit aan en kwamen;
't is God die 't bietje leert en leisent hoe 't
zijn edel zeemgebouw volmetsen moet.
 
O Bienherders, vluggevlerkte schapen,
voor u, gaan overal nen rijkdom rapen;
neem, uit den diepe schoot der aarde, gouden schoot,
maar zoeten hemeldauw, van blomme en blad.

++++++++++++++++++

DIEPE IN DE KORF IS DIEPE IN DEN HONING

In Vlandren wast in Vlandren groeit
en nievers elders dan
in Vlandren  groeit in Vlandren bloeit
een boom die zingen kan.
Hij zingt wanneer zijn blad daar is
en zijn blomme daar.
Hij zingt van als de dag daar is
hij zingt en bloeit tegaar.
Hij bloeit en draagt een blom vol zoet
die 't bietje geerne drinkt
en 't bietjen  als het die blomme ontmoet
het blijde bietje zingt
en 't eene brengt een ander bij
en 't ander haalt er drie
en 't is van zie het eerste ...

++++++++++++++++++

ZOETEWARE

Geen zoeter zeem als zeem,
dat ik mag zelve opeten;
hoe dier het wordt betaald,
dat mag de katte weten;
het vindt den weg zoo wel,
en, weze 't laat of vroeg,
hoe meer ik er van eet,
hoe min ik heb genoeg.

++++++++++++++++++

WAT HANGT GIJ DAAR TE PRATEN 

Wat hangt gij daar te praten
aan die blomme, o bruine bie;
waarop, waaruit, waarover
ik u ronken hoore en zie?
Gij zijt er met uw'neuze en
met uw' tonge al ingegaan;
gij het eraan geroken
en van alles aan gedaan,
daarom, daarin, daarover,
op uw' vlerken alle twee:
ik wonder hoe die blomme u
laat geworden, zoo ter lee!
Och, ware ik in heur' plaatse, ik
hiet u varen, en ik sloot
zoo seffens al dat werk, al
dat geruchte uit mijnen schoot,
en 'k...: "Rap, uit mijnen weg en
uit mijn zunne, dat ik zie:
houdt op, en laat mij werken,
of ik strale u!" zei de bie. 

daarom: daarom(heen)
ik hiet u varen: ik beveel u weg te gaan
 

zunne: zon  
ik strale u: ik steek

++++++++++++++++++

VAAR WEL NU, BONTE BIE 

Vaar wel nu, bonte bie, die bevende, al te straf
gebonden zit in 't graf ;
"vaartwel" nu zegt aan 't zonneken :
vrouw kobbe heeft 't u geroofd
en 't bronneken uw levens uitgedoofd :
daar kijkt en komt ze alre moorddadig op u af !
Doch neen ! Nu heeft mijn voet, kort recht doende, u gered :
vrouw kobbe is doodgeplet ;
noch zullen zulke u hinderen,
die, gierig tot der dood, hun minderen
verschalken in de nood.
Weg, bietje, en ronkt nu wer, onbelet !

*******************************************
Guido Gezelle werd als oudste kind van een Vlaamse hovenier te Brugge geboren op 1 mei 1830.
en werd tot priester gewijd in 1854.Hij werd leraar pozie aan het seminarie te Rousselaere.
Andere functies van hem waren: onder-rector van het Engels seminarie te Brugge,
kapelaan te Brugge, bestuurder van een Frans nonnenklooster.

Hij overleed in 1899 

++++++++++++++++++

GEUREN, DANSERS EN ZOEMERS

De geur van honing
uit duizenden bloemen.
Licht dansende vlinders
en bijen die zoemen.
Op mijn rug in het gras,
zou ik willen dat
altijd, altijd de wereld zo was.

(Marjolein Bastin)

++++++++++++++++++

STIL

't Wordt allengs stil,
Nachtlijker, kil,
De hei slaapt, ligt verlaten;
't Bijengezin
Zwoegt binnenin,
't Is druk in alle straten.

(Van Brero, 1940)

++++++++++++++++++

THE QUEENBEE

The queenbee is a busy soul,
She has no time for birthcontrol,
And that's why,
in times like these,
we have so many honeybees

(Beekeeper)

++++++++++++++++++

HET LIED DER DWAZE  BIJEN

Een geur van hooger honing 
  verbitterde de bloemen, 
  een geur van hooger honing 
  verdreef ons uit de woning.   
Die geur   en een zacht zoemen 
  in het azuur bevrozen, 
  die geur en een zacht zoemen, 
  een steeds herhaald niet-noemen,   
ried ons,  ach roekeloozen, 
  de tuinen op te geven, 
  riep ons, ach roekeloozen 
  naar raadselige rozen.   
Ver van   ons volk en leven 
  zijn wij naar avonturen 
  ver van ons volk en leven 
  jubelend voortgedreven.   
Niemand   kan van nature 
  zijn hartstocht onderbreken, 
  niemand kan van nature 
  in lijve den dood verduren.   
Steeds heviger   bezweken, 
  steeds helderder doorschenen, 
  steeds heviger bezweken 
  naar het ontwijkend teeken,   
stegen wij   en verdwenen, 
  ontvoerd, ontlijfd, ontzworven, 
  stegen wij en verdwenen 
  als glinsteringen henen. 
  Het sneeuwt,   wij zijn gestorven, 
  wij dwarrelen naar beneden. 
  Het sneeuwt, wij zijn gestorven, 
  het sneeuwt tusschen de korven

Kees Stip (1913)
M. Nijhof (1894-1953) ?

++++++++++++++++++

OP EEN BIJ

Een bij te Lange Ruige Weide
bepeinsde op gezette tijden
gezeten in een honincel
het hemels en het aards bestel
Bij deze arbeid droeg die bij
een lange ruige wijde pij.

Op een bij

Er was een bij te 's Gravenhage
die antwoord wist op alle vragen
.Toen men hem moeilijk genoeg
"Wat was was eer was was was?"vroeg
werd hij winnaar van de quiz
met 'Eer was was was was was is'.

Op een dar

Een dar in dienst bij de marine
    mag gelden als een zeer geziene
 De Chef Marinestaf verklaart: 
'Die dar is daarom zoveel waard,
 omdat ik hem bij mistig weer 
als radar in de ra monteer'.

Op vier darren

Vier dikke darren op een rijtje
wisten van ieder honingbijtje
het wat waarom en waar en hoe.
Daar zaten zij tot walgens toe
achter hun goedgevulde glazen
over te darren en te dazen

++++++++++++++++++

ERIC THE HALF A BEE (met dank aan Hugo Thone)

Half a bee, philosophically,  
Must ipso facto half not-be. 
But half the bee has got to be, 
Vis-a-vis its entity.  
Do you see ? 
But can a bee be said to be
Or not to be an entire bee, 
When half  the bee is not a bee 
Due to some ancient injury. 
Singing, La da da, la dee dee,  
Eric the half a bee. 
Ho ho ho, tee hee hee, 
Eric the half a bee. 
Is this a wretched  demi-bee 
Half asleep upon my knee? 
Some freak from a menagerie? 
No ! It's Eric  the half a bee. 
Fiddle-dee dum, 
fiddle-dee dee, 
Eric the half a bee. 
A, b, c,  d, e, f, g 
Eric the Half a Bee. 
I love this hive employee-ee, 
Bisected accidentally 
One summer afternoon by me. 
I love him carnally. 
(He loves him carnally)
 Semi-carnally.  

The end. uit Monty Python  

++++++++++++++++++

ERIK DE HALVE BIJ 

Een halve bij - denk eens goed na  hierbij - 
Hoort voor de helft niet bij de bij. 
Maar tel je bij die bij, de andere  helft bij, 
Dan zijn ze beide weer een hele bij. 
Ben je 'r nog altijd bij ? 
Maar  kan je bij een bij, 
Nog spreken van een hele bij, 
Wanneer n helft van die bij,  
Teloor ging in een slachtpartij?
Zoemend en blij, 
Tra la la, tra la lei, 
Erik  de halve bij, 
Ho ho ho, hei hei hei, 
Erik de halve bij. 
Is dit een miserabele  halve-bij, 
Bijna in slaap hier aan mijn zij ? 
Een bastaard uit een buckfast-imkerij 
Neen ! Het is Erik de halve bij. 
Tarara-dom, tarara-dei, 
Erik de halve bij,  
A-a, bc, dw, xy,
Erik de halve bij. 
Ik hou van deze korf-lakei, 
Gevierendeeld  zonder gepast gerei, 
Op een zonnige dag in mei. 
Ik hou van hem, hij is van mij,  
Toch half van mij. 
(Hij houdt van hem enigerlei) 
Het is voorbij.

++++++++++++++++++

VERGELIUS - DE BIJEN

OVER DE HONING, GAVE VAN DES HEMELS DAUWEN, EEN NIEUW LIED.
- Schenk,Maecenas

Hier ligt te kijk een kleine wereld en 
             haar wonderen: 
aanvoerders onversaagd, een ganse staat,
            - zijn volken, 
zijn levenswijze, driften en strijd
                  wil ik ontvouwen. 
Klein is het arbeidsveld,niet klein 
              zijn roem, als gunstig
de goden willen zijn, Apollo hoort mijn 
                       vragen.
 Begin met voor de bijenstand een plek
                             te zoeken 
buiten de wind (beladen komen zij waar 
                           wind staat 
de korf niet in) en waar geen schaap, 
                  geen bokje stoeiend 
trapt op de bloemen, of een koe die
                    loopt te grazen
 de dauw afschudt en poten op het jonge 
                            gras zet.
 Geen schubbig hagedisje,scherp 
             getekend, hoort bij de 
 voorraadplaats; geen vogels ook,de
                      bijenwolf of 
de zwaluw, 't keeltje bloedbevlekt  door
                    Procne's wandaad,           
- want dat zijn grote rovers, die liefst 
                       ook het bijtje 
 snappen in hun vlucht: goed voer voor 
             hun vraatzuchtig broedsel.
 Een klare bron,een meertje in zijn 
groene mosrand, 
dat graag, - een smalle,vlugge beek 
door 't gras,en schaduw 
van palm of zware oleaster bij de
vliegplank. 
Als dan de zwerm,voor 't 
 eerst, de 
nieuwe koning volgend, 
zijn lente houdt en 't jongvolk,uit de 
raat gelaten,
speelt,roept dichtbij weldadige koelte 
van het water, 
en 't gastvrij bladerdak geeft onderweg 
een rustpunt. 
Leg midden in 't water,of het stromend 
 is of stilstaand, 
wat wilgen overdwars en een paar grote 
stenen, dan kunnen ze 
 in de zon hun vleugels 
zitten drogen op al die bruggetjes, wanneer soms bij 
het rusten
 een windvlaag hen natspatte of in 
de beek deed tuimelen. 
Ook bloeide er groen vijfvingerkruid en 
tijm,sterk-reukig 
daar in de beurt,
voorts aromatisch 
 bonetoekruid 
volop en,van de springbron fris,
een plek viooltjes.
 De woning zelf,hetzij gevoegd uit repen
 boomschors, 
hetzij een korf, die ge uit buigzaam
 rijshout saamvlecht, 
 moet nauw van ingang zijn; 
want honing stremt bij vrieskou, 
terwijl ze omgekeerd 
 bij hitte smelt en uitloopt. 
Twee even kwade dingen voor de bijen: 
't is niet 
 om niet dat ze in hun huis de fijnste 
spleetjes ijverig 
met was bestrijken, en met maagdenwas 
uit bloemen 
de naden dichten, - kleefstof tot 
dit doel vergaard  en
 bewaard - taaier dan mare en pek van 
van Phrygies Ida.
Ze graven zelfs wel  - als het waar is - 
holen en wonen 
behagelijk daar ondergronds; men vindt 
ze in gaten 
binnen in 't puimsteen of in een
 vermolmde boomtronk.
 Maar zorg ook zelf goed:geef hun
 luchtig huis een laagje 
van aangestreken klei; gooi wat los 
 groen erover;
staat bij de korven taxis,kap ze; en 
rooster nimmer
 daar kreeften rood. Mijn plaatsen,waar 
een diep moeras is, 
een mestvaalt stinkt, of waar de 
 rotswand bij het kloppen 
weergalmt,en als gij roept de echo
 kaatsend terugroept.
 Thans dit:zodra de gouden zon de winter 
terugdrijft
 onder de aarde, en met zomers licht de 
hemel
 ontsluit,begint hun trek:de bossen 
door,de bergwei, 
purend de purpren bloemen af,de
waterspiegel licht rakend. 
- Dan vervoert een 
onverklaarde drift hen 
tot zorg voor korf en broed;de nieuwe 
raten bouwen 
zij kunstig,stijf gevuld met kleverige 
honing. 

Uit:Vergilius,Het boerenbedrijf. 
In: Ida Gerhardt,Verzamelde gedichten III Athenaeum-Polak & Van   Gennep,

++++++++++++++++++

DE HEIDE

  In wond're pracht
  De heide lacht
En bij en imker tegen;
  In 't heigebied
  Hoe ver men ziet'
Viel neer een bloemenregen.
  De zonne straalt
  De heide praalt
Met flink gevormde scheuten,
Belooft heel wat te geven !
  En naar de hei
  Reist de imker blij,
Weer zal hij met zijn bijen
Het heidefeest beleven !                  
  De heide bloeit
  En nectar vloeit
De honingmagen binnen;
  Op 't purp'ren kleed
  Elk bijtje zweet
Van 't gretig nectar winnen
  De zonne stijgt,
  De heide hijgt,
Haar boezem zwelt, bij drommen
  vallen zij aan,
  Komen en gaan,
Dracht doet haar lichaam krommen
  Haar huisje klein,
  Haar "Vredestein",
Dat staat rondom in bloemen,
  Spreidt geuren uit,
  En zingend luid
De hei zij 's avonds roemen.
  Dra over hei
  In donk're pij
Trekt de avond. Zonder dralen
  De zon in rust
  Onze aarde kust
Nog zien we bijen halen !
  Wat vrede alom
  En rust rondom !
Een tempel is de heide !
  De ziel stijgt op
  Naar hoger top,
Naar bovenaardse weide.
 Van 't aards gedoe
 Tot overmoe
Uit evenwicht geslagen,
 Komt zij weer bij,
 Hier, op de hei,
En gaat naar Hem weer vragen.
  Als wij in rust
  Ons onbewust
Verzaam'len nieuwe krachten,
  Gaat onze bij
  Weer even blij
Vroeg uit voor nieuwe vrachten.
   Zij laden op,
   Hoog in de kop
der korven, nectar, honing
   En bijna zwicht
   Onder 't gewicht
Haar stro gevlochten woning !


J.H.E. van Brero, Santpoort 1940

++++++++++++++++++

MIJMERING

't Was een imker
            uit het oude dorp,
daarginter,
        Waar de heidevelden kleiner
      worden, en hij ging
dragend behoedzaam
     zijn korven door
de schemering,
Denkend kom ik
      n mijn bijen
                   door de lange winter?

J. v. N., Breda 1966
(bewerkt naar een fragment uit 'Een winteravondval' 1920 van A. Roland Holst)

++++++++++++++++++

IMKERS

O, Imkers van de lage landen
Gij hebt het wonder in uw handen,
Al zijt ge nuchter van nature,
Er zijn toch van die stille uren,
Waarin 't besef opnieuw verrijst,
Dat bijenhouden liefde eist.

Jan de Roever, Assen 1947

++++++++++++++++++

HONING ETEN

Menschen, Menschen eet toch honing 
Eet toch zoeten zonneschijn. 
Laat de bij uw kok en dokter, 
Laat de bij uw helper zijn. 

Die aan bloedarmoede lijden 
Vinden in den honing baat. 
Radicaal wordt men genezen 
Door het heerlijks uit den raat.

Door de vele vitaminen 
Schenkt de bij een medicijn. 
Dat aan vele zwakken, zieken   
Uitkomst, heling, hulp zal zijn. 
Zoekt genezing, zwakke lijders 
Bij zoo'n echt natuurproduct. 

Menschen, Menschen eet toch honing 
Als u eenige krankheid drukt.
Sterkt uw lichaam met den honing. 
Maakt u zelven weerstand sterk. 
Honing geeft u nieuwe krachten, 
Bij uw streven, bij uw werk. 

't Is zo makkelijk te happen,   
Zonder saus en kruid gereed. 
Altijd vers en altijd smakend 
Licht verteerbaar wat men eet. 

Kwelt u hoest of schrapend kuchen 
Menschen, neemt den honingpot   
Reuk en smaak zijn overheerlijk 
Beide, een zeer fijn genot. 

Menschen, menschen eet toch honing 
's Morgens vroeg en 's avonds laat 
Kracht, gezondheid,levensvreugde,   
Puurt ge uit den honingraat.

++++++++++++++++++

DE HONINGH

Honingh is een groot gerijf
want het jaegt uyttet lijf
watter in 't gehele jaer
is vergadert hier of daer.

Doet borst of keel door 't hoesten pijn,
Laat honing dan uw dokter zijn
De honingpot is de beste huisapotheek

Honing
houdt de ziekte uit je woning

Melck vr - honing naer
Doet ons leven honderd jaer.

Honing op het brood
Maakt de wangen rood.

Honing is goed
Voor ieders bloed.

Met honing in de maag
Ben je niet meer traag.

Een potje honing
hoort in ied're woning.

'Eet honing, mijn zoon, want dat is goed' - Spreuken 24 : 13

++++++++++++++++++

GEDICHTEN VOOR DE VLAAMSE JEUGD
verzameld door : Maurice Kuyckx                  

HET KNAAPJE EN DE BIE

Een bieken vloog al gonzend rond
Om,in de bloempjes die het vond,
Zijn honing te vergaren. 
Een knaapje luierde op den grond
En lag, met wijd gesperden mond,
Het bieken na te staren. 
Het bieken neerstig en gezwind,
Dat spotte met zoo'n vadsig kind
En bromde 't langs zijn ooren. 
Toen vluchtte 't knaapje, slecht gezind,
En kloeg bij broer en zus en vriend,
Dat 't bieken hem kwam storen. 
"Het bieken steekt zoo boos en kwaad
En bromt en spot, uit nijd en haat!"
Zoo klonk zijn bitter klagen. 
"Wie niet wil werken, kameraad,
Verdient het juist dat vroeg en laat
Zo'n bieken hem komt plagen!" 


H.Van Tichelen 

++++++++++++++++++

HET BIEKEN 

Bieken, bieken,
Waarom gaat ge met uw lieken
's Morgens vroeg al naar de wei?
Is 't om zoeten geur te rieken,
Geur van bloemen allerlei,
Ei, gij bieken? 
Neen, zei 't bieken,
'k Ga niet om haar geur te rieken,
Met mijn lieken in het gras.
'k Ga alom, met lichte wieken,
Zoeken honig en ook was.
Zoo zei 't bieken.


"Jef Mennekens" 
Uit "De bloeiende Tuin" 

++++++++++++++++++

HET LIEKEN VAN HET BIEKEN. 

Daar vloog ne keer een bieken
En t zong een wonder lieken:
Van zom, zom, zom,
Ik zoek een blom.
Ge weet toch zeker wel waarom,
Want anders zijt ge dom, dom, dom! 
Ik vroeg nu aan het bieken
Wie leerde u dat lieken:
Van zom, zom, zom,
Ik zoek een blom.
Ge weet toch zeker wel waarom,
Want anders zijt ge dom, dom, dom! 
Toen zong dat aardig bieken
Een ander wonder lieken:
Van zom, zom, zom,
Daar lach ik om:
De Schepper van het biendom,
Die leerde mij van zom, zom, zom!


(Frans Bresseleers) 
Uit Versjes voor de Vlaamsche Jeugd 

++++++++++++++++++

HET BIEKEN EN DEN VLINDER

Verborgen in een roze,
Een bieken honing zoog,
Toen almeteens een vlinder
Bij 't bieken nedervloog. 
"Wel zusje" zei de vlinder,"
Dat wil nu treffen hier!
Kom, praten we eens even;
Och, doe me dat plezier!" 
Het bieken zoog eerst vlijtig
de hele roze leeg.
En keek stout naar den vlinder
die volgend antwoord kreeg: 
"Gij leeft slechts om te pralen
en danst in zonneschijn.Onthoud
dat 't naarstig biekenvooral 
wil nuttig zijn." 


Lod.VAN BEEK     Uit Zonneland 1927

++++++++++++++++++

Limericks welke spontaan zijn ontsproten aan de breinen
van de zoemlijstlezers. Met dank aan Kees, Frans, Daan, Hans, Ab

Een Buckfastmoer in Surhuisterveen zei
over haar imker: "dat is me er een"   
Die K.I.-apparatuur bij hem in de schuur   
dat vind ik gewoonweg gemeen.
  
Er was eens een imker uit Stein
Die vol zat met BOBO venijn
Hij maakte zijn Bond
In Limburgs Roermond
Zo zwart als een steenkolenmijn

Een goedmoedige imker uit Tiel,
loopt rond in een gespikkelde kiel.
Is door die creatie,
bij zijn vrouw uit de gratie;
Omdat de reinigingsvlucht op wasdag viel.

Een zuinige imker te Weert
had de wintergift gehalveerd.
Dacht iets te winnen,
maar vond later zijn immen
voor honderd procent gecrepeerd.

Een moer uit de Gelderse dreven
was jarenlang vruchtbaar gebleven
toen eens op een dag,
kreeg zij kinderbijslag.
Daar is zij toen stil van gaan leven.

Een imker uit de Soester contreien
vocht voor zijn inheemse bijen,
tot hij op een dag
de buckfastbij zag.
die mocht hij sindsdien gaarne lijen.

De dikke darren uit Barneveld
waren door 't nietsdoen danig ontsteld
maar geheel onvermoed
verwarmden ze 't broed
da's even belangrijk als bruiloftsgeweld

Een carnicamoer op Schier
keek rond en dacht:te klein hier
toonde zich een prima zwemmer
kwam terecht bij een imker in Lemmer
en bleef daar nog een jaar of vier

Ik ken een frusto uit Joppe,
die kan het katten niet stoppe.
vervelend is dat,
'k heb het met hem wel gehad:
hij helpt onze lijst naar de knoppe.

Er was eens een imker te Sluis
die vond een zwerm in zijn huis.
Zijn vrouw is ontdaan naar haar moeder gegaan.
Toen voelde hij zich pas helemaal thuis.

Een bijengeleerde uit Pernis,
weet eindelijk wat verdwijnziekte is.
Vertoevend bij zijn lege kasten,
heeft ook zijn vrouw hem laten barsten.
Hij noemt het nu; Exodus con Apis.

Een bijenteeltleraar te Strijen-Sas
vroeg "wie weet wat was was eer was was was.
Het werd even stil,
toen zij een pupil,
dat was was eerst is voordat was was was.

Een carnica-imker te Lemmer
verkocht er zijn bijen per emmer.
Hij zei "eens was het mijn droom
maar ze hangen steeds in een boom
hoezeer ik ze dat ook belemmer".

Een dominee te Philadelpia
was een fan van de Apis Mellifera.
Hij was vast in de leer
week af op een keer
liet ons, groot geluk, het bijenraam na.

Een imkerende huisvrouw te Namen
zag men steeds met haar immen te zamen.
Zij kreeg mot met haar man,
die vond er niks an.
Zij zeemde wel honing, gn ramen.

Een imker uit het Belgische Diepe
kocht een kast van het piepschuimen type
Hij stond, merkbaar verrast
op een dag bij die kast
en hoorde naast tuten en kwaken ook piepen.

Een boosaardige imker te Gouda
zat rond de tafel zijn vrouw na
Zijn vrouw zei heel lief,
alles is relatief.
Als ik harder loop zit ik jou na.

Een bij-wetenschapper uit Celle
vond simplex in piepschuim maar knelle
De standaard voorop
voor 't oerwoud een  strop
dat wordt toch weer Red Ceder velle

Een slimme imker uit Loon op Zand
verzekerde zijn bijenstal tegen brand.
Storm n brand vond hij te duuren, 
zo zei hij tot zijn buur,
storm heb ik ook niet zo in de hand! 

Een buikige dar uit Hoog-Soeren
Die wilde zo graag naar de moeren.
Maar hij was al oud,
Het jaargetij koud,
Toen wilden "ze" hem niet meer voeren.

Een bezige imker te IJsselstein
werd gestoken en sprong rond van de pijn.
Zijn buurvrouw,die het zag
lag slap van de lach
Op die plaats kon zij niet gestoken zijn.

Een piekerend mijtje uit Joppe
Voorzag dat chemie zou ontkoppen.
Ze kreeg een idee
Vloog mee naar Romee
Waar zij zich in rust kon ontpoppen.

Een gestripte varroa uit Maarn
kon niet meer bedaren van het lachen,
want dit mijtenwijf
smeerde honing op haar lijfen 
kon zo toch haar gezondheid bewaren.

Een dichtende imker uit Tongeren
liet al zijn zoemers verhongeren
zag tijdelijk af van het schrijven
gaat nu weer zijn hobby bedrijven
vertel over bloemen en bijen (maar denk aan de jongeren) - 

Een dar uit een bijvolk in Schilde,
Had gepaard met 'n moer die luid gilde,
"Ik wil nog veel meer !
"Maar de dar zei steeds weer :
"Ik doe wel mijn best, maar wa wilde !" -- 

Er was eens een bieboer in Schilde,
die pastoraal imkeren wilde,
Hij kocht een remork,
reed snel naar New York,
en bestuift nu Big Apple in stilte.

Een pientere meid te Hoogland,
met veel bijen-en bitsen verstand.
vond de Zoemlijst beperkt, en door velen gesterkt,
verscheen een alternatief van haar hand.

++++++++++++++++++

DE HONINGBOOM

Ik ben een gitzwart zaadje
Kind van de honingboom
Bij u wil ik graag wonen
Dat is voor mij een droom
Groot worden op uw grondje
Dat wordt een bijenfeest
Uw biekes geef ik rondjes
Mij ..minnen zij 't meest
Maar als ik klein moet blijven
In Frans z'n glazen pot
Kan ik niet krachtig blijven
En ga van rijp naar rot
Ach.., wil toch van mij houen
En tel wat centjes neer
Op mij kunt u vertrouwen
Zo'n kans ...krijgt u nooit meer!

Frans Vantongeren (Ndl. imker)   

++++++++++++++++++

BIJENSPREUKEN

Een jonge koningin bevordert een goed gewin

Zoekt u naar honing volg de bijen

Of al de bij de honing maakt, het is een ander die ze smaakt

Wanneer de bijen ventileren kun je op honing speculeren

Honing met een bijsmaak

De boerderij is niet compleet als de boer geen imker heet

In maart is iedere bij een cent waard

Een bij werkt tot zij er dood bij neer valt

Hij die bijen teelt, mensen veelt

Bijen en horzels breken het spinnenweb

Een enkele bij is meer waard dan honderd vliegen

Zoals de bij uit alle kruiden het zoetste zuigt, zo zuigt de spin daar gif uit

In april halen de bijen broed

Wie het imkeren niet verstaat bij de omgang met bijen menig flater slaat

Het bijtje, zo teer en klein, heeft een angel vol venijn

Wilt ge met bijen omgaan moet ge de kunst van zelfbeheersing verstaan

Een bij heeft het nooit zo druk als het wel schijnt, maar ze kan nu eenmaal niet langzamer zoemen

Veel vroege plantengroei brengt het bijenvolk snel tot groei

Als de bijen naar huis toe vluchten, zit er regen aan de luchten

Wanneer ge kersen wilt eten, moet ge de bijen niet vergeten

Werken en zwoegen is de bijen een genoegen

Er kan niet genoeg worden gewezen op de diensten door de bijen bewezen

Bijen in de fruittuin zorgt voor des eigenaars fortuin

Wie met bijen om wil gaan moet zich niet aan alcohol te buiten gaan

De lucht van alcohol maakt bijen dol

De bij, zo teer en klein houdt steeds haar woning rein

Waar de bij ligt uitgesteld is het droevig met het milieu gesteld

Waar de bij is uitgeteld is het met de natuur triestig gesteld

Voor het herstel van milieu en natuur, zijn bijen nooit te duur

Door de bijenteelt in stand te houden zullen flora en fauna zich blijven ontvouwen

Een bij in de wei is zo goed als een ei

Wie bijen houdt of duiven die kan het geld zien stuiven

Onder vrolijk gezoem vliegt de bij van bloem tot bloem

Maartse buien en aprilse wind, let dan op je bijen mijn vrind

Wanneer je de bijen voert, let op de rover die loert

Imker worden is een gunst maar imker zijn dat is een kunst

Wie de bijen weert of gaat storen, heeft de liefde voor de natuur verloren

Bij voldoende voer houdt ge een leggende moer

Over bloemetjes en bijtjes praten

De bij bevrucht de bloem die zij berooft

Loop naar je moer

Wat niet goed voor de korf is, is niet goed voor de bij

En was er niet de boer, dan hadden wij geen brood, en waren er geen bijen dan zat de boer in nood

++++++++++++++++++

BIJEN

Ik stond op lichten zomernoen
gevangen door het schoon festoen
van 't onvermoeide zonnewonder.
De loovers stoeiden met het donker
van zomerschaduw . . . . 't Bloemgeflonker
van rood en mauve vlamde fel . . . .

Het land lag van verlangen rijp
en drachtig van al' vruchtbaarheid
de blonde korenvelden.
. . . . Toen, toefde ik bij een nijver volk,
dat luchtig, als een gouden wolk
in 't zonnebranden zwelde . . . .

Ze flitsen snel in duizend kruisen
van komst en vlucht . . . . en gonzend suizen
de zomervliegers langs haar baan.
Ze bouwen aan hun gouden schat,
hun vreemde, wonderschone stad
waarvoor ik - sprakeloos - bleef staan.

Soms speelt de wind een leutig spel
verwaait en draait en wentelt wel
de zonneblonde zwermen.
Maar weldra, helder en sonoor,
orgelt hun druk gegons weer door
en zoeken zij de verre bermen,
waar linden geuren, bloemen kleuren
of, waar de blauwe schemering
van 't morgenland haar reeds ontving.

Jac. Gazenbeek

++++++++++++++++++

DE BIJEN

De nijvre bijen leven om te laten leven.
Ze zwoegen en ze zwerme'in stage dwarrelvlucht,
't Verloochnen van d' oneed'le-wreede-eigen zucht
is 't ideaal, waarnaar zij 't leven-offrend streven.

Ziet gij de korven staan in 't heldre zonnelicht?
Ziet gij de naarst'ge bijen op- en nedervliegen?
Zij allen doen en kennen haren schoonen plicht.
Ziet, he z'op 't windje weg- en wederwiegen!

Ziet ze zich spon naar kers- en linde- en koolzaadbloesem,
zich klemmen aan den twijg, den stengel en het blad.
Ziet, hoe ze kruipend speuren naar de geurige droesem,
zich domplen in de kelken met het nectarnat.

Ze gonzen voor den korf in dichte dronken drommen,
belaan met meel en honig van de beste blommen.
De lading wordt gelost: al voor de Koningin,
't embleem van Eenheid van 't veelvleugelig gezin.

Haar ei'ren legt de Koningin om jonge scharen
te winnen voor den korf als d'oude niet meer zijn.
Zij herscht niet; zij bevlkt: d'Almoeder van de bij'n
vergroot haar kroost om 't volk voor ondergang te sparen.

Als trouwe wachters d'oogstster hebben doorgelaten,
wordt 't kostlik zoet bevestigd aan de kunst'ge raten.
Waar 't wordend leven sluimert, dan ontwaken gaat
om nieuwe kracht te geven, wil en werk en daad!

Ziet hoe daar eenige een doode werkster dragen,
Gevallen om de zaak, het Welzijn van den Staat.
Haar leven is geweest, de weinig-lange-dagen
een reppen, zwoegen, sterven zonder zweem van haat.

Zij duchten niet den Dood, den stugge-fel-Gevreesde,
waarom zooveel geweend wordt en zooveel geleen!
Haar leven lijkt, n vlucht, n wilde-onbedeesde,
om 't eerst te vallen in 't veld, waar zij vr ndren streen.

Mysterie van den Korf! Wat wilt ge toch beduiden?
Ligt daar 't geheim van kloekheid, rappe-dappre vlijt?
O, wonderwerk! O, Staat van krachtig Leven: luide
zoemt-choot-uit uw volk d'elkaar-begrepenheid.

De nijvre bijen leven om te laten leven.
Z zwoegen en ze zwerme'in stage dwarrelvlucht.
't Is aller woning, honing: 't vree-gemeenschaps-streven
is l voor llen, ver van lle eigenzucht.

M. S., Dordt

++++++++++++++++++

ODE AAN DE BIJ

Bijtje, bijtje, 'k hoor je zoemen
al de namen van de bloemen...
'k Zie je in hun kelkjes gaan
met je gele klompjes aan

Leve apis melifica
Leve lang etcetera

Bijtje, bijtje, schrander ben je...
Alle hemelwegen ken je.
Nectar puren is een gunst...
Honing maken is jouw kunst.

Bijtje, bijtje, 'k zie je werken:
netjes poetsen snoet en vlerken.
Trek de wacht op aan je deur.
Stel de queen toch niet te leur.

Bijtje, bijtje, wonder wezen...
nooit voldoende hooggeprezen.
Wees er dik van overtuigd
dat de mens je eer betuigt.

Bijtje, bijtje, 'k wil je prijzen
voor de beste van de spijzen...
vrij van gif ... hoogst naturel.
Voor je honing: DANK JE WEL

Ren Vermeulen

 


terug

Copyrights - Bieenkorf - bemerkingen : mail